Günəş yavaş yavaş qaranlığa buraxır özünü
Bütün quşlar, insanlar yavaş yavaş itir
Bir qaranlıq çökür nə olduğunu anlamadan
Qaranlığa həbs, olmuş hər şey ortaya çıxır qaçmaq istəyərcəsinə
Qaranlıqda bir işıqlıq axtarırlar
Göydə parlayan aya ulduza uçurlar
Seyrə dalıram pivəndə dünyanı
Gedirəm gedirəm yollar bitmir
Qaranlıq yol vermir…
Uzaqdan çox uzaqdan gözəl qoxusu gəlir
Bilmədiyim bir yolda eşitdiyim qoxuya gedirəm
Qorxuram sanki hər şey üstümə gəlir
Gecə yol vermir…
Gücsüz düşürəm, ağlayıram
Dayanmaq istəmirəm...
Dayandığım an qaranlığın içinə həbs olacağam
Yalvarıram tanrıya bu gün günəş erkən doğulsun deyə
Sanki dünyanın sonu gəlir bu gecə
Sanki günəş artıq doğulmayacaq…
Gözlərimi bağlayıb gözəl qoxusunu içimə çəkdiyimdə
Bir damla yaş gəlir gözümdən və
Ağılıma gəlir çəmən gözlərin
Hıçqırıqlara boğularaq ağlayıram və qaçıram
Bilmədiyim yolda sənə qaçıram
Gələ bilmirəm sənə…
Hıçqırıqlara boğularaq ağlayır
Sonsuzluğa doğru düşərkən yapışacaq bir budaq axtarıram
İçimdən Allaha yalvarır
Son dəfə son bir dəfə görüm deyirəm…
Qarşımda meydana çıxırsan birdən
Amma toxuna bilmirəm yaxınlaşa bilmirəm sənə
Əlvida deyirsən gözlərəmin içinə baxaraq
Sonra məndə həbs oluram qaranlığa
Gecə məni qaranlığa məhkum edir
Artıq günəş doğulmayacaq səhərlərimə
Ağlayıram heç dayanmadan
Ağlayıram amma günəş doğulmayacaq deyə deyil
Ağlayıram səni bir daha görə bilməyəcəyəm...
Səsini eşidə bilməyəcəyəm deyə.
Son əlvidan zingildəyir qulaqlarımda
Tanrı ağrıyır mənə ağrıyır yanan ürəyimə
Bir anda göydə bir ulduz oluram
Bir səs eşidirəm ‘ artıq sevdiyini görə biləcəksən '
Hər gecə səni izləyirəm...
Göy yüzünə baxdığında məni görməyin üçün daha çox parlayıram
Mənə baxdığın an bir ulduz sürüşür sonsuzluğa
Şükr edirəm Allaha
O gözəl çəmən gözlərini gördüyüm üçün
Artıq görmürsən məni unutmuşdur deyirsən içindən
Amma mən hər gecə sənin növbətini tuturam sevgilim....
