Unutduğumu düşünürdüm,amma yanılmışam

Burnu bir qaris havada,gozu yukseklerde idi men onu sevdiyimde.Hele menim sevgimi yerden yere vurub,nece qirmisdi ureyimi zalim.Dodaqlarindan tokuln aci sozleri;bu gun bele unuda bilmedim.Ne tebessum idi o,zeherden beter.Her anlasilmazliqda icim paramparca,gozlerim aglamaqdan qipqirmizi olardi.Yorgun duserdim onsuz kecen,onunla dolu,tund-qara gecelerden.Pesmanliqdan ozume lenetler eder,sevgimi soylediyim gunu dusundukce,qeleme sarilib yazardim ona nifretin esqle qucaqlasdigi o uzun misralarimi.

Deyerdim ki,alin yazim idi,on besimin usaqca sevgisi idi.Nece de gulerdi ureyi istedi mi…En menali baxislariyla evvel umidlendirer,ardindan bir ucurumun kenarida qoyub gederdi.Men caresiz,men yorgun,men bitkin bu sevdadan.Ah,bilerdi o insafsiz,diri-diri yanardim o bele etdikce..

Fevralin buz kimi soyugunda;onda ne tapdigimi bu gun bele anlaya bilmirem..Amma o gunlerde heyatimin meqsedi,var olmaq kimi gelirdi mene.Usaqliqmi,yoxsa gencliyimin safca ehtirasi idi mi bu kolecesine baglanis,icden ice qopan firtinlara,bu delice yalvaris?!
Kim bilir,belke de sevilmeye mohtac bir ureyin bitmek bilmeyen tesirliyi…
Onda hec bir sey istememisdim.Sadece sevgi…

Beli,indi iller sonra men,onu dusunurem ilk defe qucagimda sekiller,xatirelerle.Hava yene soyuq,yene gozleri gozlerimde,sevgisi derin ureyimde.
Unutdugumu dusunurdum,amma yanilmisam.Agladim saatlarla.Bu onun ”17-sinde bir..adinin bi herfini bele agzima almaq istemediyim birine yar olan o zalimin hekayesidir” izah edilen.Bir melodiyadir qiriq,umidsiz…
Doldurarken sensizlik o an otagi ureyim hele de bos,basim yene dumanli.Bir feryad qopmusdu agri dolu tam 8 il evvel,bu gun bos kucelerde deli kimi qacdim.Menim qeder caresiz idi her kunc.Oz ozume danisaraq yeridim zulmet qaranliqda ”ALLAHim son defe gorsem yeter mene…”

Bu sensiz yalvaris defelerle surmusdu,ta ki,ayriligin o qoxusunu icimde hiss edene qeder.Hicqira-hicqira agladim…Sonra,ona aid bir sey tapmaq ucun axtardim her kuncu…Yalniz buzulmus bir sehife,rengi solmus.Yazi…Onun yazisi idi.Bir mektub idi,icden yazilmis,belke de cox emek verilmis her setrine…Cox casdim,mektub mene xitab edilmisdi.Qorxaqca,itmesinden qorxaraq,agriyla oxudum her cumleni ureyimde boyuyen bir hesretle…Hele,hele o ilk setri…
Hansi ki,bu gun bele unuda bilmirem,oxuduqca aglayiram:”Insan sevdiyini yerden yere vurarmis birdenem,BAGISLA MENI!!!….”

SEBERT

Şərhlər:

  1. ELIK28 dedi ki:

    dosi tesekurler maraqli yazi idio

  2. Sweet_Love dedi ki:

    Fevralin buz kimi soyugunda;onda ne tapdigimi bu gun bele anlaya bilmirem..

    fevral ayina nifret edirem dash

    gozel yazi idi cox saqol canim

  3. kelli dedi ki:

    twk cooooooooooox beyendim

  4. important life dedi ki:

    oxudum.cox yaxsi sözlerdi..dogurdanda biri senin dalinca qacirsa sende ondan qacirsan,sende ele birinin daliyca qacirsanki o da senden qacir)

  5. Miss_KaPRizZ of_cAdI dedi ki:

    Insan sevdiyini yerden yere vurarmis birdenem,BAGISLA MENI!!!…. deyilesi soz yoxdu cooxxx beyendim

  6. Hilary Duff dedi ki:

    Gozel yazidi Tewekkurler…

  7. mR_bAkiNec dedi ki:

    Oxudum.. Əladı sağol can

  8. Love Girl dedi ki:

    Qeweng yazidi tesekkur