Sevgi hekayəsi

Yaşlı bir adam, səhər erkən evindən çıxmış, yolda gedərkən, bir velosipedlinin dəyməsiylə yerə diyirlənmiş və yüngül yaralanmışdı. Küçədən keçənlər yaşlı adamı dərhal ən yaxın xəstəxanaya çatdırdılar. Tibb bacıları, əvvəl sarğı etdilər və bir az gözləməsini və rentgen çəkərək hər hansı bir qırıq və ya çatlaq olub olmadığını araşdıracaqlarını söylədilər. Yaşlı adam huzursuzlanmış tələsiyi olduğunu, rentgen istəmədiyini söyləmiş. Tibb bacıları maraqla tələsiyinin səbəbini soruşmuşlar. “Həyat yoldaşım dinclik evində qalır. Hər səhər birlikdə nahar etməyə gedərəm, gecikmək istəmirəm. “Demiş. “Yoldaşınıza xəbər çatdırar gecikəcəyinizi bildirərik.” Deyilincə, yaşlı adam kədərli bir ifadə ilə: “çox təəssüf ki arvadım Alzheimer xəstəsi, heç bir şey anlamır, hətta mənim kim olduğumu daha bilmir” demiş. Tibb bacıları heyrətlə: “Madam sizin kim olduğunuzu bilmir niyə hər gün onunla nahar etmək üçün tələsirsiniz?” Deyə soruşmuşdular. Adam bogunluq bir səslə: “Amma mən onun kim olduğunu bilirəm …”

deniz15

Şərhlər:

  1. gizem dedi ki:

    Aa.ne.maragli.twk.sevgi.budu.

    Aa.ne.maragli.twk.sevgi.budu.

  2. Hilary Duff dedi ki:

    Cox gozel hekaye idi Tewekkurler…!

  3. gecenin_sehr dedi ki:

    maraqli hekaye idi.twkler)

  4. DaRk_AnGeL dedi ki:

    Əlaaa bəyəndim çox sağol

  5. xedice91 dedi ki:

    gozlerim doldu vallah

  6. guzel kiz dedi ki:

    Super hekayedi/Ellerine sagliq/ Dogurdan da bele insanlar var ve hemise olacaq/